GRICE E PRISCIANO

 

Prisciano (Roma, Lazio): la ragione conversazionale dell’implicatura conversazionale di Simmaco. A philosopher and friend of Simmaco. GRICEVS: Prisciane, amicus Symmachi esse dicere te audio: ergo Romae non modo philosopharis, sed etiam prandia peroras—nam apud Symmachum et verba et vina elegantiam sapiunt. PRISCIANVS: Ita est; Symmachus me amat, quod in disputando parcus sum et in tacendo copiosus. Roma enim plus amat urbanitatem quam argumenta. GRICEVS: Id ipsum est ratio conversazionale: cum dicas “Symmachus vir optimus est,” dicis laudem; sed implicas te scire quando laudare oporteat—ne videaris philosophus, sed hospes. PRISCIANVS: Et cum tu hoc “implicaturam” vocas, dicis doctrinam; sed implicas hoc: Roma ipsa est magistra—quae docet nos non semper dicere quod sentimus, sed semper sentire quod dicimus (praesertim ad mensam Symmachi).